دکتر خسروتمری، پژوهشگر حوزه اخلاق سازمانی، در سخنرانی خود بر اهمیت روزافزون اخلاق به عنوان نیروی محرکه انسجام اجتماعی و موفقیت سازمانها تاکید کرد. وی با اشاره به ریشه داشتن اخلاق در بطن قوانین، آن را عاملی حیاتی برای ارتقاء اعتماد و خودکنترلی در جوامع و محیطهای کاری برشمرد.
در بخش اول این نشست که با حضور متخصصان و علاقهمندان برگزار شد، دکتر خسرو تمری اخلاق را فراتر از مجموعهای از باید و نبایدها توصیف کرد و آن را «چسبی» دانست که افراد را در تار و پود جامعه و ساختارهای سازمانی به هم پیوند میدهد. او توضیح داد: «اخلاق، حتی در ظریفترین قوانین و مقررات نیز جاری است و بدون آن، اجرای قوانین با چالشهای جدی روبرو خواهد شد.»
وی افزود که اخلاق سازمانی، به تنهایی و بدون توجه به دستورالعملهای اداری، قادر به هدایت درست یک سازمان نیست، بلکه باید در کنار این قوانین، فرهنگ اخلاقی نیز نهادینه شود. اهمیت این موضوع زمانی بیشتر نمایان میشود که پای اعتماد به میان میآید؛ «اعتماد، سنگ بنای هر رابطه سالم فردی، کاری و اجتماعی است و بیتوجهی به اصول اخلاقی، به سرعت این سرمایه گرانبها را از بین میبرد.»
دکتر تمری در ادامه بر مفهوم مسئولیتپذیری و خودکنترلی تاکید کرد و گفت: «هر فرد باید ناظر بر اعمال و افکار خویش باشد تا بتواند در چارچوب اخلاقی عمل کند.» او همچنین به لزوم انعطافپذیری در کنار پایبندی به اصول اشاره کرد و بیان داشت: «گاهی در چارچوب قانون، نیاز به درک متقابل و انعطافپذیری است و اینجاست که اخلاق به کمک ما میآید تا با احترام و همدلی با دیگران رفتار کنیم.»
این پژوهشگر، خدمت به جامعه، خانواده و خود را نیز از ستونهای اصلی اخلاق برشمرد و ادامه داد: «باور قلبی به این خدمات و قرار دادن آنها در اولویت، موتور محرکه پیشرفت و موفقیت ما خواهد بود.» در پایان، دکتر تمری به پدیدهای اشاره کرد که در آن، برخی قوانین به مرور زمان به بخشی از ارزشهای اخلاقی جامعه تبدیل میشوند، مانند احترام به چراغ راهنمایی و رانندگی که امروزه به رفتاری کاملاً اخلاقی تبدیل شده است.